خوراک‌ها:
نوشته‌ها
دیدگاه‌ها

بایگانیِ دسته‌ی ‘1’

وقتي‌ بنويسم‌ شاعري‌ با مو و ريش‌ مجعد و چشمي‌ خيره‌ كه‌ اندوه‌ جهان‌ را در نگاهش‌ منتشر مي‌كرد، شايد خيلي‌ها سهراب‌ سپهري‌ را جلوي‌ خودشان‌ ببينند: نشسته‌ و مي‌نويسد «واژه‌ بايد خودباد /واژه‌ بايد خود باران‌ باشد». شاعر رنگ‌ها و سيب‌ فكر مي‌كرد زندگي‌ خالي‌ نيست‌ و براي‌ پر كردن‌ حجم‌ زمان‌ مهرباني‌ را [...]

Read Full Post »